• secretariaat@mctwimke.nl

Openingsrit 6 april 2015

De openingsrit op 2e Paasdag. Het is een decennialange traditie bij ‘t Wimke. Ook niet-leden worden dan speciaal uitgenodigd via de Vos Times. Ditmaal reden slechts twee oud-leden met ons mee. Dankzij of ondanks de kou? Ook konden we twee nieuwe leden verwelkomen. Kijk, dat is motivatie. En er was niet alleen motivatie. Er waren veel goede voornemens om dit jaar vaker mee te rijden. Dat geldt ook voor de auteur dezes.

De route voert naar de Rheinpromenade van Emmerich. In totaal 190 kilometer. Het seizoen begint slecht. Nog voor de pauze een valpartij door het verkeerd inschatten van een bocht en/of het wegdek. Veel schade aan de motor echter gelukkig niet aan de onfortuinlijke bestuurder. Hij heeft de rit als duopassagier kunnen volgen.

Door dit oponthoud haalt de rustige groep de “snelle” groep in. Constant rijden is het sleutelwoord. Dat ondanks hun twee plaspauzes. Met het dalen van de temperatuur en het klimmen van de jaren daalt kennelijk het blaasvermogen. Er werd een prostaatcontrole aangeboden maar daar werd geen gebruik van gemaakt.

De pauze was bij hotel-restaurant “Onder de Poort” in Emmerich. Een locatie met een uitzonderlijke bediening. Uitzonderlijk langzaam wel te verstaan. Deels werd dit weer goedgemaakt door zeer vriendelijke prijzen. Behalve dan de uitsmijters, die waren vrij klein, de koude “warme” chocomel en de matige uiensoep. Tja, in Duitsland kun je beter een schnitzel of goulash suppe bestellen J Uiteindelijk is overigens 1 ¼ uur voor een grote groep nog geen slechte tijd. Vooral de onkunde en chaos vielen op. Zowel de medewerkers als de keuken waren ondanks reservering vooraf niet voorbereid op zoveel bezoekers.

Bij het wegrijden onder de poort door, bleek maar weer dat een zijspan breder is dan een motor. Een wetmatigheid waar we rekening mee moeten houden. Gelukkig was er een alternatief, het trottoir, en kon Günter net tussen de paaltjes en de winkel door. Tja, omrijden doe je niet graag.

Rijdend door het Nieder-Rhein gebied valt op hoeveel mooier en motor-vriendelijker de wegen daar zijn dan in Nederland. Veel minder bebouwing, geen flitskasten, en verkeersdrempels zijn een zeldzaamheid. De voormalige uranium verrijkingscentrale in Kalkar maakt nog altijd indruk.

Onderweg werd het weer een beetje beter (één of twee graadjes erbij?) maar het bleef te koud. De thermometer op een van de toerbuffels toonde een povere 10 graden. De gevoelstemperatuur lag volgens mij nog lager. Pas in Arcen aangekomen verscheen het zonnetje. Welkom thuis.

De beide groepen zijn goed bij elkaar gebleven. Het kán toch! Al ging het bij het naderen van de stal toch ongemerkt een klein beetje sneller. Eigenlijk is het slechts een kwestie van vertrouwen dat we op elkaar wachten, zodat niemand zich hoeft de haasten om de voorrijders weer bij de halen, en dat dan natuurlijk ook doen. Letten op de laatste man/vrouw van de groep.

Bij de Inaborg hebben we nog nagepraat en opgewarmd onder het genot van één lekkere Tripel.

Jac

20150406_Openingsrit

Facebooktwittermail

Laat je bericht achter